• Zo raak je verwijderd van je echte zelf

    Mijn missie met Lief voor je Leif is om mensen terug te brengen bij zichzelf. Bij hun echte zelf. Omdat ik elke dag zelf ervaar dat daar de sleutel ligt naar een echt mooi, vervullend en tevreden leven. Maar wat bedoel ik nou precies met je echte zelf? En hoe raak je jezelf kwijt? Hoe raak je verwijderd van je echte zelf zoals ik het noem? Ik vertel erover in deze blog.

    Je bent als een puur wonder op deze aarde gekomen. Als baby heb je nog geen patronen en overtuigingen, je hebt nog geen specifiek gedrag, je bent nog niet ‘beïnvloedt’. Je zou jezelf kunnen zien als een onbeschreven blad. Je bent simpelweg pure liefde en goedheid. Je staat op dat moment honderd procent in contact met jezelf, met wie je echt bent. Als baby ben je ‘ontwaakt’. Wanneer je nog heel klein bent mag alles er van jou zijn. Je eigenschappen, je impulsen, je verlangens, karakter en voorkeuren.

    Als je groter wordt heb je je opvoeders nodig om in te zien dat je er mag zijn. Je hebt hen nodig om te voelen hoe waardevol en bijzonder je bent, en dat je de capaciteiten hebt om jezelf te ontplooien en te ontwikkelen tot je volledige potentieel. Je eigenwaarde, zelfvertrouwen en zelfliefde zijn dan nog breekbaar en moeten groeien. Het enige wat jij op dat moment nodig hebt is te weten dat je gezien en gehoord wordt, dat je ertoe doet en dat je er mag zijn. Wanneer jij dat als kind sterk voelt ben je in staat om goed bij jezelf te blijven, je karakter te ontwikkelen en uit te groeien tot de persoon die je bedoeld bent te worden. Veel kinderen ervaren alleen het tegenovergestelde. Het ouderschap is al generaties lang gericht op doen in plaats van zijn. Veel opvoeders zijn, vanuit een gebrek aan zelfbewustzijn, vooral bezig met het uitoefenen van controle op hun kind, focussen zich op doen en leren. Een manier van opvoeden die gebaseerd is op angst: angst dat je kind niks met zijn/haar leven gaat doen, mislukt, er niet bij hoort of buiten de boot valt. Kinderen worden over het algemeen niet aangemoedigd om hun unieke stem te vinden en te ontwikkelen, hun eigen weg te vinden en uit te groeien tot de unieke wezens die ze zijn. Kinderen voelen vooral dat het belangrijk is dat ze iemand worden, en dat ze ergens bijhoren.

    Wanneer de erkenning waar je als kind naar verlangt uitblijft, het gezien en gehoord worden, ga je aan jezelf twijfelen. Die twijfel groeit doordat je als kind opgroeiend vaak ondervindt dat je opvoeders niet alles leuk aan je vinden. Ze straffen je gedrag, ze wijzen je terecht, je wordt genegeerd, ze richten zich vaker op wat je niet goed doet dan op wat je wel doet. Niet al je impulsen en eigenschappen mogen er altijd zijn. In de eerste jaren van je leven sla je alle emotionele ervaringen die je hebt op en geeft ze vervolgens een betekenis. Je betrekt als kind veel op jezelf. Wanneer mama boos is leg je dat uit aan jezelf als: ik doe vast iets verkeerd. Wanneer papa je negeert leg jij dat uit als: ik mag er niet zijn, ik ben niet belangrijk. Al die incidenten zorgen ervoor dat je al op jonge leeftijd de gedachte krijgt dat je niet goed genoeg bent zoals je bent, of dat er iets mis met je is. Je keert je op zo’n moment af van wie en wat je werkelijk bent (liefde, goedheid).

    Wanneer je jezelf afkeert van wie je werkelijk bent ontstaat er een leegte in jezelf. Om toch liefde, erkenning en goedkeuring te krijgen en te ervaren moet je die dus buiten jezelf gaan zoeken. Je wordt afhankelijk van anderen om je goed te voelen. Je verlangen naar liefde en acceptatie is groot, en je angst om afgewezen te worden zonodig nog groter. Vanuit die angst en dat verlangen ga je je aanpassen: je creëert een tweede identiteit (je ego). De eigenschappen die je opvoeders en de mensen om je heen leuk vinden mogen er zijn in die identiteit, de dingen die mensen niet aan je waarderen stop je weg. Je doet er alles aan om geaccepteerd te worden en erbij te horen, simpelweg omdat je jezelf niet meer herkent als het liefdevolle, waardige, goede en talentvolle wezen dat je bent. Door deze valse identiteit verlies je een stukje van jezelf. Je ontkent wie je in de kern bent, je houdt een deel van jezelf in het donker en gaat een rol spelen.

    Zo raak je steeds wat meer verwijderd van je echte zelf.

    Vanuit die ontstane zelftwijfel, het verlangen om geaccepteerd te worden, het gebrek aan zelfliefde en de druk om iemand te worden ga je als kind opgroeiend vaak doen wat iedereen doet. Je gaat waarden nastreven van de mensen om je heen. Je gaat het toekomstbeeld nastreven van bijvoorbeeld je ouders, omdat je ervaart dat ze je op deze manier wél zien. Je probeert zoveel mogelijk juist niet uniek te zijn maar hetzelfde als de rest. Zo verlies je je eigen stem. Het lijntje met jezelf wordt steeds minder sterk. En de maatschappij en het onderwijssysteem dragen daar ook hun steentje aan bij. Alles in onze maatschappij is extern gericht. Het draait allemaal om uiterlijk, opleiding, status, geld, carrière, bezittingen, doen, bereiken, ideale plaatjes. We groeien allemaal op met de illusie dat geluk en liefde buiten onszelf liggen, en dat we pas iemand zijn wanneer we iets bereikt hebben of die checklist afgevinkt hebben.

    En dan komt er vaak een moment in je leven waarop je jezelf bent kwijtgeraakt. Je hebt jezelf een identiteit aangemeten die niet de jouwe is, die niet overeenkomt met wie je echt bent. Lang niet alles van jou mag er zijn, en het ontkennen van je ware natuur zorgt ervoor dat je innerlijke conflict steeds groter wordt. Je leeft een leven dat misschien ook wel niet helemaal het jouwe is. Je weet niet goed wie je bent, waar je voor staat, wat je wilt, wat je waarden zijn. Je bent volledig afhankelijk geworden van anderen (en het doen, de successen) om je waardig en goed te voelen over jezelf.

    Dat kwijtraken, dat is jouw geschenk. Het is een uitnodiging. Jouw uitnodiging om weer terug te keren naar de waarheid van wie en wat je echt bent. Op die weg ga je jezelf leren kennen. Je gaat ontdekken wat jou jou maakt. Wat je voorkeuren zijn, wat je verlangens zijn, wat je leuk vindt, wat je hart laat zingen, wat je bijzondere eigenschappen zijn, welke waarden je belangrijk vindt, hoe je jouw leven wilt vormgeven. Wat is mijn stem, wat zijn mijn idealen? Wat maakt mij eigenlijk gelukkig? Je leert naar binnen keren, daar antwoorden te vinden en vanuit daar je weg uit te stippelen. Je gaat patronen doorbreken die je van jezelf vandaan houden. Je gaat helen wat er geheeld mag worden. Op die bijzondere reis ga je ervaren dat, in tegenstelling tot wat je geleerd en ervaren hebt, echt alles van jou er mag zijn, altijd. En dat waar je al die tijd naar zocht; geluk, liefde, acceptatie, waardigheid, bevestiging, waardering, dat je dat allemaal in jezelf kunt vinden.


    Je vraagt je nu waarschijnlijk terecht af; hoe kom ik dan terug bij mijn echte zelf? A guide to self love is een stap op die weg terug naar jezelf. De gids staat bomvol informatie, tips, handvatten en oefeningen om jezelf te leren kennen, naar binnen te keren en daar de waarheid te vinden, en te groeien in zelfliefde.

    Foto: Unsplash

    Willemijn
    Willemijn

    Sinds vijf jaar op een reis naar zichzelf. Schrijven is haar levenswerk, inspireren het liefste wat ze doet. Ze droomt ervan om in de toekomst in Australië of Amerika te wonen, houdt van stille zondagochtenden, zonsopgangen, de natuur, mensen, persoonlijke ontwikkeling, zichzelf in het diepe gooien, boeken verslinden, angsten aangaan, de lente en de herfst, koffiedates en van betekenis kunnen zijn in de wereld.

  • lekker lezen

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *