• Reflecteren op het afgelopen jaar

    Reflecteren is in mijn ogen net zo belangrijk als het proces, het leven, de weg, zelf. Er waren jaren dat ik maar doorrende, en daardoor nooit echt stilstond bij de groei die ik doorgemaakt had, bij de lessen die ik had geleerd, bij wat me gevormd had. Sinds een tijdje doe ik dat anders. Ik probeer elk kwartaal zakelijk te reflecteren, en aan het einde van het jaar altijd een moment te creëren om eens goed terug te kijken op het jaar dat bijna voorbij is. Het maakt me bewuster, ik leer mezelf er beter door kennen, ik vier mijn overwinningen, en sta stil bij de persoon die ik geworden ben en wat ik daarvoor heb moeten doen. In deze blog deel ik de vragen en antwoorden in mijn schrijfboekje met je.

    Hoe startte ik dit jaar?
    Ik was er dit jaar op gebrand op met Lief voor je Leif enorme stappen te gaan zetten. 2019 stond daarom echt in het teken van mijn bedrijf, en veel minder (niet) in het teken van mij. Toch hebben die zakelijke doelen er wel degelijk voor gezorgd dat ik als mens gegroeid ben. Ik wist dat ik meer in mijn licht moest gaan staan om te kunnen doen wat ik wilde doen. Ik wist dat er een bepaalde rol op me wachtte die ik tot dan toe uit de weg was gegaan, en dat ik daardoor innerlijk echt aan het werk moest. Ik startte het jaar nog in de schaduw. Soms een beetje twijfelachtig, over mijn kunnen en bijdrage aan de wereld. Onzeker, of ik het oude wel achter me kon laten om in de versie van mezelf te groeien die ik bedoeld ben te worden. En ook angstig: mijn doelen waren gróót, en pasten niet echt bij wie ik op dat moment was (of dacht te zijn).

    Hoe eindig ik dit jaar?
    De weg die ik dit jaar bewandeld heb, heeft eraan bijgedragen dat ik veel meer sta voor wie ik ben. Al die jaren blokkeerde ik min of meer mijn eigen potentieel. Ik hield mezelf bewust klein. Dit jaar voelde ik aan alles dat ik tot veel meer in staat ben, ik voelde halverwege het jaar dat ik op een punt gekomen was waarin ik mensen echt wat te bieden had. Ik wilde mezelf dit jaar de ruimte gunnen om open te breken, om te bloeien, om te proberen en uit te vinden. Dat werd een heel interessant en uitdagend proces waarin ik een hoop moest overwinnen. Maar aan het einde van dit jaar kan ik zeggen dat ik er zo’n rijk mens door ben geworden, dat ik me zoveel krachtiger voel, en dat ik mezelf ook echt grotendeels bevrijd heb van wat een ander of de wereld van me vindt.

    Wat heb ik moeten doen om de persoon te worden die ik nu ben?
    Dit jaar stond daarnaast innerlijk echt in het teken van mijn innerlijke kind, en het ‘heropvoeden’ van mezelf. Ik besefte me dat ik zoveel overtuigingen met me meedroeg (en draag) die niet passen bij wie ik ben. Die niet mij zijn. Ik ben me heel erg gaan verdiepen in: wie ben ik nou eigenlijk? Wat is mijn karakter, en welk deel is dan echt van mij? Wat zijn mijn waarden en welke helpende overtuigingen wil ik hebben? Later dit jaar kwam ik meer en meer in contact met mijn innerlijke gewonde kind. Ik werd vaak getriggerd en daardoor uitgenodigd om dat kind in mij te helen, vrij te maken van oude wonden. Ik heb dit jaar ook afstand moeten doen van mijn oude verhaal. De periode van mijn burn-out/depressie had zo’n stempel op me gedrukt, dat ik in de jaren daarna mezelf nog steeds identificeerde met dat onzekere meisje dat zichzelf niet uit durfde te spreken en het liefste in de schaduw stond. Vasthouden aan dat verhaal stond mijn groei in de weg, dus ik ben al die angsten die daarbij kwamen kijken aangegaan, en ben dat verhaal aan het herschrijven.

    Waarin ben ik gegroeid?
    Er zijn drie dingen die in me opkomen. Ik was vroeger nogal een betweter, en ik had de opvatting ‘dat ik alles al wist’ en dus niks van een ander hoefde aan te nemen. Dit jaar besefte ik me dat ik meer dan ooit nu de student ben, en mezelf ook zo zie en opstel. Ik heb niet meer de illusie dat ik ook maar iets weet, en ik probeer vooral zoveel mogelijk van anderen te leren. Nummer twee: ik ben meer gaan observeren dan reageren (en dat gaat weer samen met mijn innerlijke werk). En ik ben vooral anders gaan denken. Deze drie hebben echt mijn leven verrijkt.

    Waar ben ik trots op?
    Het feit dat ik elke keer weer kies voor groei, voor het onbekende, voor het oncomfortabele. Ik ben er ook trots op dat ik veel minder snel opgeef, zelfs na het uitdagende jaar wat ik met Lief voor je Leif heb gehad. Ik ben gewoon trots op wie ik ben, vandaag, en op hoe ik in het leven sta.

    Wat zijn mijn grootste lessen?
    Dat het in the end niet gaat om the big things, maar om de little things in life. Dat alles waar je je op focust, je meer van creëert (zowel positief als negatief). Dat het niet is; wanneer ik dit en dit heb of heb bereikt dan ben ik blij, maar dat het is; ik ben blij en happy en tevreden, en daarom gebeuren er mooie dingen. Dat de meest uitdagende, moeilijke tijden ook een doel hebben en dat het aan mij is om dat in het moment zelf te zien zodat ik niet alleen maar op zoek ben naar de uitweg, maar het proces zelf daadwerkelijk kan waarderen. Dat ik in elk moment rust, ontspanning, voldoening, geluk, kan vinden, en dat ik daar niet eerst iets voor moet bereiken of doen. Dat je eigen cup eerst vol moet zijn, voordat je pas aan een ander kunt geven.

    Welke van mijn doelen/dromen heb ik (niet) gerealiseerd, en wat heeft dat proces me geleerd? Ik heb veel doelen die ik aan het begin van het jaar had niet gerealiseerd en daar heb ik ontzettend veel van geleerd. Dat je ook téveel doelen kunt stellen. Maar ook dat een doel stellen maar heel beperkt is. Je bent alleen maar tevreden met een bepaalde uitkomst en je blokt daarmee als het ware de flow van het leven. Je leeft vanuit een tunnelvisie en wat je vergeet is in te springen op het moment, je te laten leiden door inspiratie. Ook blijf je vaak maar pushen, terwijl het leven met iets veel beters komt wanneer je loslaat. Door mijn doelen te laten voor wat ze waren omdat ik tegen gesloten deuren bonkte, raakte ik geïnspireerd om over mijn zelfliefde proces te gaan schrijven en heb ik een mooie gids gecreëerd waar ik onwijs trots op ben.

    Wat laat ik met liefde achter in 2019?
    Mijn negatieve overtuigingen wat betreft geld (al geloof ik dat ik hier nog wel wat werk in te doen heb..), en de gedachte dat het (leven) allemaal gebeurt in de toekomst.

    Kan ik je inspireren om ook met jezelf te gaan zitten en te reflecteren op het afgelopen jaar?? Liefs.

    Willemijn
    Willemijn

    Sinds vijf jaar op een reis naar zichzelf. Schrijven is haar levenswerk, inspireren het liefste wat ze doet. Ze droomt ervan om in de toekomst in Australië of Amerika te wonen, houdt van stille zondagochtenden, zonsopgangen, de natuur, mensen, persoonlijke ontwikkeling, zichzelf in het diepe gooien, boeken verslinden, angsten aangaan, de lente en de herfst, koffiedates en van betekenis kunnen zijn in de wereld.

  • lekker lezen

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *