Over Willemijn

Foto’s Willemijn: Puur by Dyana Fotografie

Ik zou hier nu een heel luchtig tekstje kunnen gaan tikken over hoe happy ik ben, wat er allemaal leuk is aan mijn leven, dat ik enorm op mijn plek ben in wat ik doe, en hoe ik mezelf zou omschrijven.

Dat zou de blog tekort doen, denk ik…

Dus krijg je van mij een beknopte versie van de afgelopen tien jaar van mijn leven. Let’s go:)

In de knoop
Na het behalen van mijn middelbare school diploma kwam ik een beetje in de knoop terecht. Ik had me tot dat punt nooit echt afgevraagd wat ik nou eigenlijk van het leven wilde. Wat me blij maakte. Waar ik goed in was, en wie ik zelf nou eigenlijk was. In de jaren die volgden stak ik ‘vrolijk’ mijn kop in het zand voor al deze vragen. Ik ging niet studeren maar zocht een baan, ik werkte me een slag in de rondte in niet vervullende functies die totaal niet bij me pasten, ik leefde naar de goedkeuring van andere mensen, zocht het geluk buiten mij, en kwam op die manier steeds een beetje verder van mezelf af te staan. Tot ik tweeëntwintig was en mijn lichaam en geest niet meer wilden. Ik had een zware burn-out. In deze meest donkere periode van mijn leven (het duurde al met al anderhalf jaar) voelde ik één ding: ik kom in dit leven niet tot mijn recht, en ik moet alles anders gaan doen want dit is niet wie ik ben. 

Op ontdekking
Dat heb ik gedaan. Stapje voor stapje. Uitvinden wat mijn passies waren. Waar ik talent voor had. Eerst die passies als hobby gaan doen, later er mijn werk van maken. Ik ging een nieuwe omgeving creëren door te verhuizen naar de stad. Nieuwe mensen in mijn leven, een groter wereldbeeld. Ik startte met de blog, en begon mijn eigen onderneming. En toen dat allemaal een beetje stabiel was ging ik echt op zoek naar mezelf. Ik durfde op dat punt de diepte in te gaan en alles wat er speelde recht in de ogen aan te kijken. Want mijn leven was misschien aan de buitenkant weer een beetje op de rit (leuke vrienden, een fijn huis in een leuke stad, superfijn werk), maar van binnen was er nog zoveel te doen. Ik kwam erachter dat de basis van al mijn ‘problemen’ een gebrek aan zelfliefde was. Ik zocht liefde, goedkeuring en bevestiging bij een ander omdat ik mezelf in de kern nooit genoeg voelde. Dat uitte zich in veel ongezonde patronen in mijn leven. 

Naar binnen 
Dat hoofdstuk was de zwaarste van de hele reis, maar wel de meest helende. Ik heb twee mooie reizen alleen gemaakt. Ik ben een tijdje gecoacht. Ik heb een aantal familieopstellingen gedaan. Heel veel boeken gelezen, informatie geabsorbeerd. Dit zorgde ervoor dat ik mezelf beter ging begrijpen en me bewust werd van mijn patronen. En hoewel ik het eerst zag als een niet te beklimmen berg, word ik nu zó ontzettend gelukkig van bezig zijn met persoonlijke groei en ontwikkeling, bezig zijn met mindset. Telkens weer een laagje afpellen, nieuwe inzichten opdoen, meer en meer mezelf worden. 

Mijn pijn heb ik omgezet in mijn purpose en ik voel me op dit punt in mijn leven (negenentwintig, bloeiend, happy, licht en krachtig) enorm gepassioneerd om mijn reis, mijn kennis en ervaringen met jou te delen. 

Omdat ik weet dat alles (geluk, liefde, passie, acceptatie, verandering, groei) begint bij jezelf. Van binnen. 

Ga je me volgen? 

Heel veel liefs! 

PS: Ik werd door Lizzy op video geïnterviewd en vertel hierin over mijn weg, angsten, keuzes, sprong in het diepe en levensdoelen. Zie je me meteen in het echt:-).