Over Willemijn

Foto’s Willemijn: Nynke Laagland

Willemijn
Schrijver, coach, ondernemer, maar vooral mens. Schrijven is haar levenswerk, mensen coachen en in beweging zetten het liefste wat ze doet. Ze droomt ervan om in de toekomst in Australië of Amerika te wonen en houdt van stille zondagochtenden, de zon die opkomt, in de natuur zijn, mensen, persoonlijke ontwikkeling, zichzelf in het diepe gooien, boeken verslinden, angsten aangaan, haar dagelijkse rituelen waardoor ze het beste uit zichzelf kan halen, de lente en de herfst, kwetsbaarheid, koffiedates en van betekenis kunnen zijn in de wereld.

Laat me je dit eerst zeggen: ik vind het ontzettend leuk dat je er bent! Welkom. En leuk dat je meer over mij wilt weten. Ik zou hier nu een heel luchtig tekstje kunnen gaan tikken over hoe gelukkig ik ben met mezelf en mijn leven, dat ik enorm op mijn plek ben in wat ik doe, maar dan zou ik voorbij gaan aan de periode in mijn leven waar dit allemaal toe leidde. Dus krijg je van mij een beknopte versie van de afgelopen tien jaar. Let’s go!

In de knoop
Na het behalen van mijn middelbare school diploma kwam ik in de knoop terecht. Ik had me tot dat punt nooit echt afgevraagd wat ik nou eigenlijk van het leven wilde. Wat me blij maakte. Waar ik goed in was. Vragen waarop ik de antwoorden niet wist, of op dat moment niet durfde te gaan ontdekken. Het vinden van een levensdoel begon na een tijdje zwaar aan me te trekken. Ik voelde me nergens écht op mijn plek en ondertussen leefde ik een leven dat niet de mijne was. Door niet verwerkte trauma’s uit mijn kindertijd en jeugd raakte ik toen ik begin twintig was steeds verder van mezelf verwijderd. Ik had inmiddels zoveel maskers op dat ik niet eens meer wist wie ik zelf nou eigenlijk was. Ik probeerde iedereen tevreden te stellen door volgens het boekje alles te doen, maar wist diep van binnen dat dat niet mijn weg was. Ik vluchtte in werk en liefde om maar niet te hoeven voelen en mijn problemen te kunnen negeren. Tot ik tweeëntwintig was en mijn lichaam en geest niet meer wilden. Ik had een zware burn-out en werd depressief. Ruim anderhalf jaar was mijn leven behoorlijk donker. Deze periode zorgde gelukkig ook voor inzichten: hoe ik mijn leven heb geleefd de afgelopen jaren heeft me in deze situatie gebracht. Wil ik wat anders dan moet ik dus dingen anders gaan doen. 

Op ontdekking
Ik ben een nieuw leven begonnen. Letterlijk. Ik heb mijn oude omgeving achter me gelaten en ben verhuisd naar een stad. Een behoorlijke sprong in het diepe maar ik wist dat het de juiste was. Ik verlangde naar een groter wereldbeeld, naar nieuwe kansen, naar een nieuw begin. Een zoektocht naar mezelf, talenten, passies, dromen en zingeving volgde. Stapje voor stapje gaf ik mijn leven opnieuw vorm en vielen er dingen op zijn plek. Ik begon mijn onderneming en startte met de blog. 

Het leven heeft me vanaf die tijd altijd laten zien waar er nog ‘werk te doen was’. 4 jaar geleden kwam ik met de dood in aanraking. Een hevige en traumatische ervaring die me deed inzien dat ik een gebrek aan zelfliefde had. Ik realiseerde me toen hoe afhankelijk ik was van de liefde en aanwezigheid van anderen om mezelf goed te voelen, om oké te zijn. Hoe eenzaam ik eigenlijk was zonder mensen om me heen. Hoe onstabiel mijn eigen basis was. Ik hield niet van mezelf. Ik vond mezelf geen leuk mens. Ik zocht liefde, goedkeuring en bevestiging buiten mij omdat ik mezelf in de kern nooit genoeg voelde. Ik had al die tijd hard gewerkt aan het creëren van een mooi leven omdat ik dacht dat dat me gelukkig zou maken, maar was totaal voorbij gegaan aan de meest duurzame bron van geluk: de relatie die je hebt met jezelf. 

Naar binnen
Ik mocht op reis. En nu echt. Zowel letterlijk als figuurlijk. Een jaar lang heb ik in het teken gesteld van ‘mij’. Ik zegde mijn huis op en ben eerst een tijdje de wereld in gegaan, op pad met mezelf. Dat avontuur werd het begin van mijn innerlijke proces. Thuiskomen bij mezelf. Ontdekken wie ik ben zonder al die externe factoren. Alleen in een hutje in Bali moest ik onder ogen komen wat ik al die jaren angstvallig uit de weg was gegaan. Pijn, verdriet, trauma. Mezelf. Ik kon niet meer vluchten. In een redelijk korte periode was ik zo in staat om veel innerlijk werk te doen. De enige weg was er doorheen, en ik ben er doorheen gegaan. Het was ontzettend intens en pijnlijk, maar tegelijk ook zo bevrijdend.

Na dat jaar raakte ik verslingerd aan alles wat met persoonlijke ontwikkeling, groei en spiritualiteit te maken heeft. Aan mezelf werken was geen moeten meer maar willen. Ik had in de maanden op reis veel over mezelf ontdekt, en nu was het tijd om patronen te doorbreken, aan mijn mindset te gaan werken, gezonde gewoonten te creëren, verder te helen. Mijn honger naar informatie en uiteindelijk het doen, het toepassen, zorgden ervoor dat ik in een aantal jaren mezelf en mijn leven compleet heb kunnen transformeren. 

Lief voor je Leif
Lief voor je Leif groeide met me mee in dat hele proces. Van vrolijke blog over hotspots, mooie reisverhalen en droomdoeners, naar platform over persoonlijke en spirituele groei. Een plek waar ik je aanmoedig om naar binnen te keren en daar alles te vinden: liefde, geluk, vervulling. Waar ik je aanmoedig die liefdevolle relatie met jezelf te gaan creëren, het kind in jezelf te gaan omarmen en helen. Waar ik je hoop te inspireren van groei en ontwikkeling een prioriteit te gaan maken in je leven. Zelfliefde en het innerlijk kind werk staan centraal op Lief voor je Leif. Ik help je door de blogs te gaan groeien in zelfliefde en de eerste stappen te zetten in het innerlijk kind werk. En wil je meer? Dan zijn er tools, guides en programma’s. 

Wil je verbonden blijven met mij en Lief voor je Leif? Schrijf je dan in op de wekelijkse inspiratiemail.

lieve groet!