• Omgaan met verandering

    Moet dit nu? Waarom kan mijn leven nooit eens gewoon even rustig kabbelen? Ik wil dit nog niet ‘opgeven’. Ik heb nu geen zin in gedoe, in een grote verandering. Ik voel het vaak al een tijdje aankomen, wanneer ik ‘weer eens’ uit mijn huidige leven (situatie) ben gegroeid. Ik weet dat er dingen anders moeten, dat sommige gebieden in mijn leven niet meer aansluiten bij wie ik ben, bij waar ik naartoe wil, bijvoorbeeld. Of dat iets niet (meer) werkt. Eerst geeft het leven me zelf de gelegenheid actie te ondernemen. Als ik na een paar maanden geen actie heb ondernomen, worden de seintjes heviger. Tot het op een bepaald moment voelt alsof ik geen keuze meer heb, dan nu alles op de schop gooien.

    Maar het is ook niet altijd aan mij. Soms vinden er veranderingen plaats om mij heen, beslist er iemand iets en heeft dat invloed op mijn leven, en word ik gedwongen daar in mee te gaan.

    Hoe ik daarmee omga is in de jaren wel veranderd. Verandering vind ik onvermijdelijk om te blijven groeien en ontwikkelen, om toe te groeien naar de volgende stap. Om te blijven leren, levenservaring op te doen. Ik zie verandering daarom echt als iets positiefs. Maar natuurlijk ben ik ook mens, en betrap ik mezelf er ook op me eerst vaak te verzetten tegen een grotere verandering, om er daarna vervolgens heel enthousiast in mee te gaan.

    Ik besloot er eens in te duiken en er over te gaan schrijven. Hoe zit dat met verandering, angst en ons brein? Hoe kun je anders naar verandering gaan kijken, zoals ik ben gaan doen?

    Je brein is de controlfreak in jou
    Wat is dat toch, dat we onszelf als mens in eerste instantie vaak verzetten tegen (of vluchten voor) verandering? Dat we onszelf het liefste vasthouden aan het vertrouwde en bekende, dan dat we ruimte maken en toegroeien naar iets nieuws? Verandering is onzeker. Je hebt geen idee wat de uitkomst gaat zijn. Is het een goede stap? Gaat het je leven verrijken? Is er een kans dat je kunt falen? Of, wanneer je gedwongen wordt tot een verandering: wat voor invloed heeft het op je leven? Waar gaat het naartoe?
    De meeste mensen houden niet van verandering omdat de uitkomst vaak onbekend is en we daardoor de controle uit handen moeten geven.
    Je brein is een controlfreak. Die houdt enorm van zekerheid en is de hele dag aan het plannen. Het uit de weg gaan van onbekende situaties (gevaar), dat wil je brein. Je brein is tevreden als jij je rustig en comfortabel voelt. Wanneer je jezelf in het diepe gooit, een ander dat doet, of je bepaalde gewoonten of je manier van leven gaat veranderen, gaan de alarmbellen in je brein af. Je brein krijgt een seintje en je mind begint te kakelen: je gaat negatieve gedachten produceren. Dat is waarom je op keuzemomenten vaak op safe speelt en naar je ratio luistert. Dat angstige gevoel in je lichaam, die alarmbellen in je hoofd, die zeggen je dat kiezen voor het onbekende absoluut geen goede stap is. Je brein gaat zelfs zo ver dat ‘ie voorkeur heeft voor iets met een negatieve voorspelbare uitkomst, boven iets dat een onbekende uitkomst heeft. Dus: je brein is goed in jou beschermen en je veilig houden, maar om in veranderingen mee te gaan zul je een ander deel van jezelf aan moeten spreken.

    Je innerlijke zelf heeft behoefte aan vernieuwing en verandering
    Alles is altijd in beweging. De aarde draait, de seizoenen veranderen, de cellen in je lichaam vernieuwen zich. Elke dag is een nieuwe jij. Verandering ís het leven. En los van de functies van je brein, heeft een ander deel van jou, wie je echt bent, enorme behoefte aan beweging, vernieuwing en groei. Jij leeft op als je jezelf uitdaagt. Als je jezelf op onbekend terrein bevindt. Als je weer iets moet gaan opbouwen. Opnieuw begint, of het allemaal anders gaat doen. Je bent dan alert, creatief, innovatief, je doet aanspraak op alle krachtige eigenschappen in jezelf. Onbewust word je daardoor vaak naar verandering toegetrokken. Het universum creëert toevalligheden en mogelijkheden om in te springen, elke dag weer. De vraag is alleen: naar welk ‘deel’ van jezelf luister je?

    Hoe je anders naar verandering kunt gaan kijken, en je over kunt geven aan de ‘bedoeling van het leven’


    Hoe ga jij nu om met verandering?
    Zelfbewustzijn is belangrijk hierin. Stel jezelf eens een aantal goede vragen en reflecteer: hoe ga ik doorgaans om met verandering? Wat gebeurt er in mijn lichaam wanneer ik in een onbekende situatie terecht ben gekomen? Voel ik dan stress of weerstand, wil ik vluchten? Op welke manier maak ik (grotere) keuzes? Laat ik mijn hart dan spreken of mijn mind? Kies ik voor veilig en comfortabel of voor onbekend en groei?

    Welke betekenis geef jij aan verandering?
    Ik ben de laatste tijd veel bezig met het woord ‘betekenis’, en aan het onderzoeken welke betekenissen ik aan bepaalde dingen heb gegeven, vanuit welke mindset (een oud verhaal?). Wat voor betekenis je aan iets geeft heeft zoveel invloed op hoe je datgene vervolgens ziet. Verandering bijvoorbeeld, zou ik jaren geleden definiëren als het achterlaten van het vertrouwde, iets verliezen. Logisch dat ik niet zo dol was op verandering. Nu zou ik eerder zeggen: ruimte maken voor meer passende dingen, voor groei. En ook een beetje: mijn nieuwsgierigheid volgen. Denk hier eens rustig over na: welke betekenis geef jij aan verandering? En welke betekenis geef jij aan falen? Of aan onzekerheid?

    Goede vragen stellen helpt je anders te kijken
    Wanneer je tegen een verandering zit aan te hikken, je verzet je tegen verandering of je weet al tijden dat er iets anders moet maar je onderneemt maar geen actie, neem dan eens een rustig moment, een schrijfboekje, en ga er goed voor zitten.

    • Wat probeert zich in mijn leven te ontwikkelen wat ik nu geen ruimte geef? Kan ik zien welke kant het leven met me op wil? Welke richting duwt het me op?
    • Wanneer anderen een keuze maken die invloed heeft op jouw leven: welk oude maakt nu ruimte voor nieuw?
    • Wat is de les die het leven me al tijden probeert te leren, door dingen die niet werken, niet goed voelen, niet gaan zoals ik hoopte dat ze zouden gaan, waar ik toch aan vast probeer te houden? (Gun je jezelf wel iets beters?)
    • Probeer je angst stukje eens los te laten en schrijf eens op wat er mogelijk is. Hoe geweldig kan je leven worden? Wat kan er allemaal NOG BETER, mooier of fijner worden als je je overgeeft aan deze verandering?
    • Is er een manier om de verandering op te delen in kleine stapjes? Het proces wat lichter te maken?
    • Je succesverhalen: kijk eens terug op je leven en schrijf op welke veranderingen je uiteindelijk blijer, gelukkiger, rustiger, succesvoller, meer in balans, meer vervuld hebben gemaakt?

    Welke helpende overtuigingen heb ik nodig om deze verandering als iets moois en positiefs te gaan zien?
    Ik ben uit mijn huidige leven gegroeid
    Ik laat het oude los om ruimte te maken voor nieuw
    Ik groei nu naar een volgende stap
    Mijn leven ontwikkelt zich zoals dat het beste is voor mij
    Ik groei nu toe naar wie ik werkelijk ben
    Ik ben nieuwsgierig naar wat komen gaat
    Ik heb vertrouwen in de uitkomst
    Het kan alleen maar (nog) beter worden
    Het leven werkt altijd voor mij

    Hoe ik omga met verandering
    Voor mij persoonlijk is verandering het leven. Ik streef er niet naar om jaar na jaar dezelfde persoon te zijn, en hetzelfde leven te hebben. Ik geloof dat ik hier ben om volledig tot bloei te komen, en ik vertrouw er volledig op dat het universum er alles aan wil doen om daar een passend leven bij te creëren. En dat vraagt verandering, constant eigenlijk. Overgave is hierin voor mij heel erg belangrijk. Dat vind ik echt niet altijd makkelijk hoor, maar wanneer mijn mind stil is en mijn hart spreekt, vaak in mijn meditatie, lukt me dat steeds beter. Bewust ruimte maken voor de moeilijke gevoelens die bij verandering komen kijken vind ik ook belangrijk. Voel ik me verloren, verward, angstig, heb ik moeite om het oude te laten gaan, iets op te geven, dan mag dat er ook zijn. Ik probeer daar niet overheen te walsen, maar dat gewoon de aandacht te geven, het te omarmen. Ik weet dat het leven niet bedoeld is makkelijk te zijn, dus ik streef er ook niet meer naar om me altijd goed te voelen. Alles mag er zijn, en dat geeft zoveel meer rust. Als ik terugkijk op alle grote veranderingen in mijn leven, die ik veelal zelf in gang heb gezet, dan kan ik alleen maar vertrouwen hebben dat er zich een bepaalde weg aan het uitstippelen is waarin het leven alleen nog maar beter wordt.

    Liefs.

    Ik zag tijdens mijn ‘research’ voor deze blog nog een mooie quote die ik je mee wil geven: ”We all make choices, but in the end, our choices make us.”

    Foto’s: Unsplash

    Willemijn
    Willemijn

    Sinds drie jaar op een reis naar zichzelf. Schrijven is haar levenswerk, inspireren het liefste wat ze doet. Ze droomt ervan om in de toekomst in Australië of Amerika te wonen, houdt van stille zondagochtenden, zonsopgangen, de natuur, mensen, persoonlijke ontwikkeling, zichzelf in het diepe gooien, boeken verslinden, angsten aangaan, de lente en de herfst, koffiedates en van betekenis kunnen zijn in de wereld.

  • lekker lezen

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *