• Own who you are

    ”Ik heb daar geen ervaring in, ik doe ook vaak maar gewoon wat.” ‘Ik zal het proberen’ in plaats van ‘dat gaan we doen’. ”Dat…, dat is gewoon een hobby, stelt niks voor.” Hoor je dit soort dingen ook weleens je mond uit rollen voor je er erg in hebt? Maak jij jezelf ook standaard kleiner als je iemand tegenover je hebt die je op de één of andere manier imponeert? Denk jij ook nog steeds dat je bijvoorbeeld een hele lijst diploma’s en werkervaring nodig hebt om goed te zijn in dat wat je graag doet en daar voor te staan? Of dat er iets moet gebeuren voor je de moed hebt om al die grote dromen waar te maken?

    Kracht is een veelvuldig onderwerp in de coachingsgesprekken die ik de laatste maanden heb gehad. Toch begon vanochtend pas echt het licht een beetje te schijnen door een stukje tekst wat ik las na het doorklikken van de podcast die ik luisterde. Ik begon door die tekst in te zien dat ik helemaal geen moeite heb mijn eigen kwetsbaarheid te tonen (mijn blog staat er vol mee), maar dat het tonen van mijn kracht (en mijn kwaliteiten) echt wel een issue is. Misschien wel in mijn hele leven. Ik ging situaties na in zowel werk als privé en kwam tot conclusies. Opeens zag ik het zwart op wit. Ik praat vaak met een hand voor mijn mond, ik slik vaker woorden in dan dat ik ze uitspreek, ik hou er niet echt van om gezien te worden als bijvoorbeeld boegbeeld van mijn blog, ik schreeuw niks van de daken, run een bedrijfJE, schrijf als hobby (haha), en ondertussen doe ik er ook nog wat andere dingen bij. Maar niks serieus natuurlijk;-). Ik vind het veel makkelijker om een waslijst aan zulk soort dingen op te noemen dan dat ik nou eens opsom waar ik goed in ben, en wat mijn mooie eigenschappen zijn. En nee, ik ben niet onzeker. Eigenlijk nergens over. Maar toch, stiekem, blijf ik altijd een beetje in die ondergeschikte rol zitten die ik jaren geleden zo aangenomen heb omdat ik me toen daadwerkelijk ook zo voelde. Een rol die je heel makkelijk gewoon door blijft spelen. Mijn kwetsbaarheid tonen voelt voor mij veel meer eigen dan het tonen van mijn kracht.

    Dat terwijl ik die kracht in me heb. Ik voel hem regelmatig in me borrelen, en het komt het beste tot uiting wanneer ik mezelf voor de leeuwen gooi of wanneer ik door zware tijden in het leven ben gegaan. Ik denk terug aan mijn reizen dit jaar. Alles was nieuw, ik was alleen, en moest mezelf zien te redden. Of toen ik een groot project moest afronden waar ik eigenlijk geen ervaring in had en het toch deed. Mijn huis opzegde en zomaar op het vliegtuig stapte. Als ik moet staan voor wie ik ben in privé situaties. Van niks iets moet maken. Ik vind het van tijd tot tijd allemaal doodeng, maar mijn kracht vaart er prima bij. Dan staat mij kracht echt in zijn kracht en het gevoel wat ik dan heb is oneindig, terwijl een golf van adrenaline me overvalt.

    Uitgaan van wat je kunt, uitgaan van wie je bent. Zonder nadenken springen, omdat je overtuigd bent dat dit je weg is. Ook al gaan dingen anders, is er zoveel niet te overzien, maar weet je dat je altijd weer terug kunt vallen op jezelf. Op wie jij bent. Ik ben me ervan bewust dat ik niet altijd durf te vertrouwen op wie ik ben en wat ik kan. Er zijn tijden dat dat wat moeilijker is, en verder weg voelt. Dus als ik me weer een aantal dagen in allerlei doemscenario’s bevind omdat ik weer een nieuwe sprong in het leven voor ogen heb, dan beeld ik me in dat ik dat doodenge telefoon gesprek moest voeren, of toen ik in mijn eentje naar de andere kant van de wereld vloog wat ik eigenlijk best een mooie uitdaging vond. Of toen ik die klus aannam met nul ervaring en de hele boel op mijn hals haalde en ze super tevreden waren met het resultaat. Toen ik een nieuw leven begon in Breda en geen enkele twijfel had dat het zou slagen. Mijn baan opzegde met niks achter de hand. Dan denk ik gewoon aan die keren dat ik zo roekeloos was in het springen zonder nadenken omdat ik geloofde in mezelf. In wie ik ben, maar ook in de kwaliteiten die ik in me heb. En dat ik dat best eens hardop uit mag spreken. En dan is die kracht er opeens weer. Dat ongelofelijke gevoel dat je de wereld aankunt.

    We hebben het allemaal in ons. Ook jij. Spreek je angsten (of je kleine ik) toe op het moment dat je overschreeuwt wordt, en haal weer even een moment terug dat je je ZO enorm krachtig voelde. Wees je bewust van het feit dat je kunt schakelen tussen die twee rollen, en dus ook zo in je kracht kan komen te staan op kruispunten in je leven dat je dat misschien wel heel hard nodig hebt. Want kwetsbaarheid is mooi en brengt vaak verbinding als je je echt durft te laten zien, maar je mag ook gerust weleens hardop zeggen waar je goed in bent, wat jouw krachtige eigenschappen zijn, wat jij jij maakt. Een mooi begin om die kracht weer eens op te roepen. Ook een note to self, natuurlijk.

    X

    PS: mooi stukje over prikkelzoekende HSP’ers en hun kwaliteiten wat ik een paar dagen later tegenkwam.

    Foto: unsplash

    Willemijn
    Willemijn

    ”27. Recht door zee en oprecht, ambitieus in alles wat ze doet. Geniet intens van: schrijven, magische zonsopkomst, versjes, Dishoek, wegdromen, mijn sportmomentje op de vroege ochtend, voorjaar, verse bloemen, ontdekken, de wereld aan mijn voeten en nog zoveel meer.”

  • lekker lezen

    2 reacties op “Own who you are

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *