• Ik moedig je aan om voor JOU te kiezen

    Voor mezelf kiezen heb ik de eerste tweeëntwintig jaar van mijn leven eigenlijk niet gedaan. Ik kreeg van huis uit (onbewust, dat wel) mee dat je vooral aan een ander moet denken. Er voor een ander moet zijn. Dat het belangrijk is wat een ander vindt.

    Ik zag mijn moeder het hele dorp voorzien van kaartjes en bloemen, ze stond en staat altijd voor iedereen klaar, en ik leerde daardoor dat het er niet zo toe doet wat je nu eigenlijk zélf wilt. (Dit vertel ik om aan te geven hoeveel invloed je opvoeding en het gedrag van je ouders hebben op jou als mens, je neemt dingen over, je gaat leven naar wat je kent, je ontwikkelt vaak dezelfde waarden.)

    Diep van binnen voelde ik dat anders. Ik ben eigenlijk nooit een people pleaser geweest. Ik had sterk de behoefte voor mezelf te kiezen, zelf dingen uit te gaan vinden, mijn eigen mening te vormen, een leven te creëren dat goed voor mij is. Toch deed ik het niet, want ik wilde geen egoïst zijn. Dus ging ik onbewust leven naar de goedkeuring van anderen. Ik stond voor mensen klaar, die dat niet altijd verdienden. Ik cijferde mezelf regelmatig compleet weg. Ik probeerde een opleiding, omdat een ander me dat beroep wel zag doen. Ik maakte keuzes om in een bepaalde box te passen, gebaseerd op een ander zijn idee en kijk op het leven. Ik probeerde jaren mijn draai te vinden in functies die ik afschuwelijk vond, omdat toch maar ergens bij te horen. Mijn leven uiterlijk op orde te hebben omdat mensen daar zo op hamerden.

    En al die tijd durfde ik niet op te staan en te zeggen: maar dat is NIET wat IK wil. Dit is niet wat goed is voor MIJ. Ik word hier niet gelukkig van. Mijn diepgewortelde belemmerende overtuiging dat voor jezelf kiezen slecht is, zorgde ervoor dat ik mezelf compleet uit het oog verloor.

    Tot het moment dat ik middenin die burn-out zat en ik me besefte dat ik uiteindelijk wél zelf verantwoordelijk was voor al mijn keuzes, en dat als ik een ander soort leven wilde, ik dus andere keuzes moest gaan maken. Ik durfde voor het eerst in mijn leven nee te gaan zeggen tegen heel veel mensen en dingen. Ik besloot honderd procent voor mezelf te kiezen. Uit te gaan vinden wie ik nou eigenlijk was. Wat vind ik belangrijk? Want zijn mijn waarden? Hoe wil ik mijn leven invullen? Allemaal levensvragen waarvan ik de antwoorden aan anderen had overgelaten.

    Ik ben vanaf dat moment best een aantal jaren ‘egoïstisch’ geweest. Ik trok mijn eigen plan, deed wat goed voelde voor mij. En met het maken van mijn eigen keuzes stelde ik ook mensen teleur. Ik ging niet naar familiebijeenkomsten, sloeg verjaardagen over, zei veel makkelijker nee als ik van binnen NEE voelde en vond een ander zijn mening eigenlijk steeds minder belangrijk.

    Het was wat ik op dat moment nodig had om volledig los te komen van externe verwachtingen en meningen. Ik moest mijn eigen mening leren vormen. Ik moest mijn eigen weg zien te vinden. Ik moest mezelf leren kennen, erachter komen wat ik wel en niet wil, zodat ik in alle situaties en omstandigheden ook bij die waarden weet te blijven.

    En toen ontstond er gaandeweg na een hele tijd weer ruimte. Voelde ik weer de ruimte om er juist voor een ander te zijn. In mijn vriendschappen, maar meer nog als tante, als zus, als dochter. Met Lief voor je Leif op grotere schaal. Ik kan er nu helemaal zijn, ik kan aanwezig zijn en aandacht hebben, omdat ik zelf die rust en balans heb gevonden. Omdat ik heel goed weet wie ík ben. Het allergrootste verschil met ‘vroeger’ is dan ook dat vrijwel iedereen mij nu helemaal accepteert. Ook al ben ik misschien ‘anders’, heb ik andere waarden, leid ik een ander soort leven. Er wordt niks meer opgedrongen, er wordt niet afgekeurd, ik mag gewoon vinden, mijn weg gaan, mijn eigen ruimte nemen. En dat is een geschenk, een verrijking. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik de moed heb gehad om uit die oude rol te stappen en mezelf op nummer één te zetten.

    En dat is wat ik precies ook jou aanmoedig om te doen. Voor jezelf kiezen als je voelt dat je dat moet doen. Hoe spannend en moeilijk dat soms ook is. We zijn niet op aarde om te leven naar en te voldoen aan de verwachtingen van anderen. We zijn hier niet om alleen maar aardig gevonden te worden, klaar te staan voor iedereen, de hele wereld te pleasen, maar daarmee onszelf totaal te vergeten. JIJ doet ertoe. JIJ mag alle ruimte nemen om dingen uit te gaan vinden. JIJ bent mag keuzes maken die vooral goed zijn voor jou, jij mag nee zeggen. Jij mag jouw eigen pad gaan vinden, jouw leven zo creëren dat jij er zielsgelukkig van wordt.

    Want jij bent hier op aarde in eerste instantie voor JOU. En als jij ‘jou’ vindt, kun je er pas echt volledig zijn voor anderen.

    X

    Foto: Unsplash

    Willemijn
    Willemijn

    Sinds drie jaar op een reis naar zichzelf. Schrijven is haar levenswerk, inspireren het liefste wat ze doet. Ze droomt ervan om in de toekomst in Australië of Amerika te wonen, houdt van stille zondagochtenden, zonsopgangen, de natuur, mensen, persoonlijke ontwikkeling, zichzelf in het diepe gooien, boeken verslinden, angsten aangaan, de lente en de herfst, koffiedates en van betekenis kunnen zijn in de wereld.

  • lekker lezen

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *