• Hoe vind je je passie?

    Iedereen heeft kernwaarden. Deze waarden zeggen eindeloos veel over je als mens, en hoe je in het leven staat. Mijn nummer één is misschien wel dat ik altijd wil blijven leren. Mezelf blijf ontwikkelen, en vooral in beweging zijn (letterlijk en figuurlijk). Dat doe ik door heel veel zelfonderzoek, maar natuurlijk laat ik me ook inspireren door anderen. Mensen die ‘verder’ zijn, op een andere manier naar het leven kijken, en hun mooie inzichten willen delen, die ik dan vervolgens graag aan jou doorgeef.

    Deze week luisterde ik tijdens het wandelen weer eens een podcast, eentje waarin Michael Pilarzyck te gast was. Het mooie van podcasts vind ik dat je zo goed kunt filteren, en inzichten echt binnenkomen, omdat je puur en alleen luistert. Op die manier neem je mee wat aansluit op jouw waarden, en laat je gaan waar je je totaal niet in kunt vinden. Met zo’n open en neutrale houding doe je de mooiste ontdekkingen, van misschien wel de mensen waar je qua leefstijl mijlenver van staat.

    Een veel voorkomende vraag die in veel van die gesprekken terugkomt over ”het leven van je mooiste leven” is dan ook vaak ‘hoe vind je je passie’? Datgeen wat je blij maakt, waardoor je vindt dat je leven betekenisvol is? Iets wat ik in mijn omgeving ook zoveel voorbij hoor komen. Mijn eerste gedachte is dan vaak ”kom op, je weet toch wel wat je blij maakt?” Me later beseffend dat ik ook jarenlang maar heb gedaan – alsof – ik het niet wist.

    Heb je echt nagedacht over het antwoord op die vraag?
    Want dat was ook het antwoord van Michael Pilarczyk. Heb je weleens écht nagedacht over het antwoord op die vraag? Of heb je op de automatische piloot aan de oppervlakte aangenomen dat je het niet direct wist, dat wat je passie is? Want zelfonderzoek is niet makkelijk. Echt gaan zitten met jezelf, letterlijk, dat vergt moed en doorzettingsvermogen. Antwoorden die niet aan de oppervlakte (lijken) te liggen, daar moet je naar gaan graven. Daar moet je bewust over nadenken, daar zet je dingen voor op papier, daar moet je jezelf goed voor kennen. Iets wat bij mij bijvoorbeeld al die jaren ontbrak. Ik kende mezelf niet. Ik wist niet wat me blij maakte, omdat ik ook eigenlijk nooit de tijd en moeite heb genomen om dat nou eens uit te gaan zoeken. Ik verkondigde dat ik het niet wist, en liet alles bij het oude. Ik kwam niet in beweging, ik ploeterde ‘vrolijk’ voort, want ik bleef gewoon doorgaan met wat ik in mijn hoofd plaatste op het lijstje van ‘dingen die in ieder geval absoluut niet mijn passie zijn’.

    Het leven heeft mij, godzijdank, op een bepaald moment de goede richting opgeduwd. Ik kwam in een flow, alles wat ik nodig bleek te hebben kwam op mijn pad en zo ondervond ik zelf waar ik energie van kreeg en waar niet van.  En daarom weet ik nu ook: alle dingen waar ik intens gelukkig van word, ze waren er bijna allemaal al die tijd al. Ook toen ik 17 was, blijkt nu. Ik miste in die jaren alleen het bewustzijn, ik wilde voldoen aan een ander zijn maatstaven, en eerlijk gezegd heb ook niet de tijd genomen om daar echt achter te komen.

    Graven naar het antwoord op de vraag ”wat mijn passie precies is”, hoef ik dus niet echt meer. Dat wil alleen niet zeggen dat ik er ben, ofzo. Je kunt in al je enthousiasme namelijk ook weleens op een zijweg belanden door één simpele keuze die toch niet zo goed bij je bleek te passen waardoor je nu teveel dingen doet die je niet leuk vindt. Het overkomt mij ook nog regelmatig. Daarom ga ik nog steeds een paar keer per jaar zitten om wat dingen op papier te zetten, iets wat je ook kunt toepassen als je nog niet zo op de hoogte bent van wat je passie is, en wat je kernwaarden zijn.

    Een lijstje vol met dingen die je gelukkig maken, waar je energie van krijgt, waar je je in je element voelt
    Het maken van 2 lijstjes, 1 met de dingen/situaties/werkzaamheden waar je zielsgelukkig van wordt, en 1 met wat je overduidelijk absoluut niet blij maakt (en dus je passie niet is) geeft zo enorm veel overzicht. Ik deed het vorig jaar op Bali, omdat ik toen toevallig ook het boek ‘Master your mindset’ van Michael Pilarczyk bij had om te lezen. In mijn eigen voorbeeld zijn een aantal van de puntjes die ik op mijn ‘passielijstje’ heb gezet, dingen die ik op de middelbare school en de periode daarna al enorm leuk vond om te doen. Je denkt dus dat je geen passie hebt, of dat je enorm diep moet spitten om met een antwoord te komen, maar soms zorgt simpelweg terug gaan naar je jeugd (of kinderjaren) al voor een boel inzichten!

    Als ik nu reflecteer op de afgelopen 10 jaar dan heb ik in alle banen en functies wel iets gedaan en geleerd waar ik blij van werd, en wat tot mijn kernwaarden behoorde. Het was een levensproces waarin ik stapje voor stapje dichterbij iets kwam wat dan mijn passie genoemd kan worden. Ook datgeen wat ik na een jaar niet leuk genoeg meer vond, en me geen energie meer gaf, heeft dus bijgedragen aan dat ontwikkelproces om mezelf en mijn waarden te leren kennen. Het vinden van mijn passie ging uiteindelijk samen met de durf en het zelfvertrouwen om uit een bepaald verwachtingspatroon te stappen, die van mezelf en van mijn omgeving, en te kiezen voor wat ík nou eigenlijk wilde. Loslaten dat er dingen dus níet bij je passen (waarvan je vroeger misschien dacht; ‘dit moet het zijn!’) is daarom in mijn ogen net zo belangrijk als erachter komen dat er genoeg wél bij je past.

    Je kernwaarden zeggen alles over jou 
    Opschrijven dus. Alles waar jij een glimlach van op je gezicht krijgt. Die hele lijst die je volschrijft met dingen die jou gelukkig maken, je levensenergie geven op wat voor manier dan ook, dat zijn jouw kernwaarden. Die zeggen alles over wie jij precies bent en wat jij belangrijk vindt. Als je die kernwaarden gaat filteren tot een select lijstje, dan komt daar een mooi profiel uit waar je eigenlijk best wel goed kunt aflezen in wat voor soort leven jij het beste tot je recht komt. Want dat is passie. Passie is niet alleen werk, het is vóóral leven volgens je eigen kernwaarden. Niet te vaak (lees; zo min mogelijk) doen wat je niet leuk vindt, en bewust de dingen in je leven proppen waardoor je het gevoel hebt dat je écht leeft.

    Weten wat je niet leuk vindt
    En daarom is het volgens mij ook heel nuttig om naast te weten waar je blij van wordt, te weten waar je absoluut geen energie van krijgt. Misschien wel bepaalde taken in je huidige baan, of dingen die je van jezelf moet. Een soort bestaan wat je voor jezelf gecreëerd hebt en waarin je gevoelsmatig totaal niet tot je recht komt.

    Op die manier leer je jezelf echt kennen. Wordt het steeds makkelijk om ‘met jezelf te gaan zitten’, en aan zelfonderzoek te doen. Jij bent namelijk de basis, de antwoorden zitten allemaal in jou. Maar dan moet je die vraag wel echt stellen, en echt achter het antwoord willen komen. Kun je door dat bovenste laagje heen breken en de oppervlakte in je leven vermijden dan is het in het dagelijks leven ook veel makkelijker om de keuzes te maken die je gelukkig maken. Om te gaan voor alle dingen die op jouw ‘passie lijstje’ staan, en nee te zeggen tegen de punten op die lijst waar je absoluut geen energie van krijgt.

    Ik daag je uit; ga zitten met 2 vellen papier en neem een paar uur de tijd (geen afleiding, zet door op het moment dat je op wilt geven) om echt met aandacht op te schrijven wat je blij maakt en wat niet. Welke kernwaarden komen daaruit? Zijn het dingen die je vanuit je kinderjaren herkent? Wat voor je gevoel geeft het maken van dat ‘passie lijstje’ je? En welk gevoel krijg je van dat andere vel papier vol dingen? Kun je er keuzes aan verbinden?

    Ik zou het leuk vinden je bevindingen te horen!

    X

    Foto: unsplash

    Willemijn
    Willemijn

    ''28. Recht door zee en oprecht, ambitieus in alles wat ze doet. Geniet intens van: woorden op papier, magische zonsondergangen, mijn sportmomentje op de vroege ochtend, ontdekken, herinneringen maken en de wereld aan mijn voeten.''

  • lekker lezen

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *