• Australië part two

    Australië part 2. En ik ben nog lang niet uitgekletst!

    Ik bracht een weekje door in Sydney, en vond de busreis er naartoe (ik kwam van het platteland, Tamworth NSW daar lees je meer over in deze blog) alleen al een waar feestje. Australië is prachtig en de natuur adembenemend: het was 6 uur lang alleen maar genieten. Het contrast met de stad kon dan ook voor mij niet groter zijn. Van alle rust terug in een city met 5 miljoen mensen that never sleeps. Van urenlang niks tegenkomen naar om 10 uur ’s avonds met 100 mensen in een bus gepropt zitten, verwikkeld in een gevecht met je backpack en je rugzak, en geen idee hebben waar je er überhaupt uit moet. Meteen mocht ik ervaren waar Australië om bekend staat: vriendelijkheid en behulpzaamheid. Ik ben letterlijk tot aan de deur van mijn accommodatie geholpen door locals en maakte me vanaf dat moment nergens geen zorgen meer over.

    Na een spontaan welkomstdiner bij de japanner (had ik al gezegd dat ik van Aussies hou?) en een fijne nacht slaap was het 25 graden en had Sydney een strakblauwe hemel. Het werd een dag waarin ik het OV van Sydney moest ontrafelen, ik zonder plan zomaar bovenop de Harbour Bridge terecht kwam en heerlijk op een kleedje in het park een beetje mensen heb liggen kijken (met uitzicht op het Opera House). Die dag leerde ik dat verdwalen mooier is dan de route volgen en voelde ik aan alles dat Australië mij omarmd had. Na 3 dagen hopte ik bussen als een volleerde Ozzie, dronk ik cappuccino’s met amandel melk als lieve lust en was Sydney een klein beetje thuis. Ik ontvluchtte daarna de hectiek (toch dat boerinnetje) en maakte een trip naar de prachtige Blue Mountains in Katoomba. Ook ging ik met de ferry naar Manly Beach waar ik heerlijk een dag strandjes hopte en de omgeving aanvoelde als een soort groot relaxed vakantiepark. Sydney stond voor mij vooral in het teken van gastvrijheid en warmte. Ik werd in de harten van locals gesloten en leerde de liefste mede travelers kennen.  Zonder al deze mensen met mooie verhalen die me regelmatig op sleeptouw namen was het nooit zo geweldig geworden.

    En als je net een beetje gewend raakt aan alles dan ga je natuurlijk weg. Want je moet vooral niet gewend raken, reizen is en blijft nieuw. Melbourne was de bestemming, waaruit ik heerlijk de staat Victoria zou gaan verkennen. Ik ging dit keer met het vliegtuig, want een beetje navraag over een bus reis van Sydney naar Melbourne leerde me dat ik mijn tijd daar niet aan moest verspillen. Ik boekte een accommodatie in St. Kilda (beach, 20 minuten met de tram naar het centrum) via airbnb en sliep bij James en Mette, eigenaren van Hide & Seek, vegans, met een hond, zonder tv in huis (a lot in common dus). Thuis bij locals, lekker kletsen en de cultuur ervaren, gewoon zoals ik het fijn vind om een land te leren kennen! De eerste middag bezocht ik op hun aanraden meteen Brighton Beach (de befaamde gekleurde strandhuisjes vanwaar je de skyline van Melbourne kunt bewonderen) en genoot ik gewoon alleen al van de busrit ernaartoe. Leuke wijken, veel groen, heel veel sport, relaxte mensen en overal wel wat te zien. Omdat ik ook wat aan mijn kennis over de stad wilde doen ging ik de volgende dag mee met de free city walk (die heb je ook in Sydney trouwens). In 3 uurtjes leer je alles over de geschiedenis van de stad en ontdek je met een locale gids (2 jonge gezellige kerels) de leukste wijken en plekjes. Met meiden die ik tijdens deze wandeling leerde kennen lunchte ik onder de brug aan de yara river bij een tentje genaamd Riverland (alleen al voor het eten moet je naar deze stad!), bezocht ik de Botanische Tuinen en de State Library en bewonderde ik als kers op de taart de zonsondergang vanuit de Eureka Tower (de hoogste van Melbourne). De dagen daarna at ik taartjes bij de beste patisserie (Brunetti), ging ik naar de Victoria Street Market, bezocht ik de art gallery en struinde door Hosier Lane waar je echt waanzinnige street art hebt. En was ik niet in de stad om te ontdekken dan genoot ik in St. Kilda van vegan burgers en smoothiebowls bij Matcha Mylkbar (Acland street, deze hele straat heeft hele leuke eettentjes!), zat ik heerlijk aan het strand een boekje te lezen of spotte ik pinguins die ’s avonds bij zonsondergang tevoorschijn kwamen op de pier. Melbourne was fijn en paste op alle vlakken. Het is westers, heeft prachtige parken met veel natuur, voelt redelijk klein aan als miljoenenstad en als healthy food (en shop) addict kun je er echt je hart ophalen.

    Toch heeft niet perse Melbourne mijn hart gestolen maar de staat Victoria. Van Geelong, Lorne, Apollo Bay als de rest van de Great Ocean Road, het voelde als mijn stukje Australië. Een stukje waar ik stiekem een beetje verliefd op geworden ben: terug de natuur in, de leuke kleine old school dorpjes passerend, de locals die snel in zijn voor een praatje, het ultieme vakantiegevoel, het roadtrippen langs de gehele kustlijn. Ik denk eraan terug met een grote glimlach op m’n gezicht en ogen die niet stoppen met stralen. Met nieuwe dromen en een veertje op mijn lijf als aandenken aan deze weken waarin ik me niet eerder zo licht voelde stapte ik op het vliegtuig terug…

    It was not an ending, just a new beginning.

    Liefs!

    Willemijn
    Willemijn

    Sinds drie jaar op een reis naar zichzelf. Schrijven is haar levenswerk, inspireren het liefste wat ze doet. Ze droomt ervan om in de toekomst in Australië of Amerika te wonen, houdt van stille zondagochtenden, zonsopgangen, de natuur, mensen, persoonlijke ontwikkeling, zichzelf in het diepe gooien, boeken verslinden, angsten aangaan, de lente en de herfst, koffiedates en van betekenis kunnen zijn in de wereld.

  • lekker lezen

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *