• Als je denkt geen passie voor iets te hebben is deze blog voor jou

    Geen passie voor iets hebben. Van mijn pubertijd tot ik een jaar of vijfentwintig was, dacht ik dat ik zo’n persoon zou worden die echt passieloos zou eindigen in dit leven. Die elke dag ongeïnspireerd op weg zou gaan naar één of ander kantoor en daar haar leven onzichtbaar en energieloos zou slijten. En dat toekomstbeeld maakte me best somber.

    Het vinden van een passie werd dan al vroeg in mijn leven mijn grote roze olifant.

    Op de middelbare had ik géén idee wat ik daarna wilde gaan studeren. Ik kon prima leren, maar had geen bovenmatige interesse in een bepaald vak. Ik had ook niet één hobby waar ik enorm veel vuur voor voelde, waar ik elk uur van de dag mee bezig wilde zijn. Ik was een echte fladderaar. Die enorme keuze die je moet maken om je te committen aan vier jaar studie terwijl je het gevoel mist dat je een bepaalde richting op wilt, die maakte ik dan ook niet. Ik stopte mijn kop lekker in het zand en ging na mijn havo diploma werken.

    En al die jaren droeg ik die passie/purpose kwestie als een soort blok beton op mijn schouders met me mee. Waarvoor ben ik hier op aarde? Wat kan ik nou eigenlijk écht goed? Wat zou mijn bijdrage aan deze wereld kunnen zijn? Dit leven wat ik nu leid, dat moet het toch niet zijn? Vragen die de hele dag onbewust door mijn hoofd spookten.

    Ik voelde me daardoor anders. Onbegrepen. Mislukt ook wel. Want als ik om me heenkeek dan zag ik wel mensen die dat vraagstuk allemaal hadden opgelost. Die gewoon een studie kozen, en daarna moeiteloos een leuke baan vonden waar ze gelukkig in waren.

    Maar ook dat was iets wat ik voor een ander invulde. Ik weet nu wel beter. Ik was gewoon vroeg. Vroeg met mijn levensvragen. Vroeg met de drang voelen iets zinvols te gaan doen. Vroeg met me afzetten tegen gebaande paden. Vroeg met een burn-out krijgen.

    Ik ging door dingen heen waar veel leeftijdsgenoten nu (pas) doorheen gaan. Want inmiddels zoeken we met zijn allen naar een leven van betekenis. We denken na over wat het leven nog meer is dan afvinken van checklisten en betalen van rekeningen. We vragen ons af wat we te geven hebben, welk talent we kunnen inzetten om de wereld een stukje mooier te maken. We willen vooral bezig zijn met dingen die ons energie geven, blij maken. Vervulling en zingeving ervaren. Werken aan een groter plaatje. En ik weet zeker dat iedereen dat ‘iets’ in zich heeft, of je het nou passie wilt noemen, of talent, of gift of wat dan ook. Bij sommige mensen is het al vroeg in hun leven duidelijk wat hun talent is, welke dromen ze willen najagen. Bij anderen ontstaat dat gevoel en die richting gaandeweg en soms pas een hele tijd later. Maar weet dit: het zit al in je, en wanneer het jouw tijd is zal het ook echt naar buiten komen. Daar mag je op vertrouwen.

    Terug naar mijn verhaal: het is met mij uiteindelijk allemaal goedgekomen. En vanaf het moment dat ik na mijn burn-out actie ben gaan ondernemen, tot nu, heb ik énorm veel inzichten en lessen opgedaan die ik graag met je deel.

    Wat de oorzaken waren dat ik me zo verloren voelde, al heel jong een burn-out kreeg, en geen richting kon geven aan mijn leven?

    1. Ik ben niet echt op zoek gegaan naar antwoorden op mijn vragen. Ik ben gewoon heel hard weg van die vragen gaan rennen.

    2. Ik benaderde het leven in die tijd veel te zwaar en was heel streng voor mezelf. Ik dacht dat ik op jonge leeftijd alles al uitgedokterd moest hebben. Dat maakte dat die levensvragen in mijn hoofd véél te groot werden en ik ze niet meer overzag.

    3. Het schijnbare perfecte leven van de mensen om mij heen die nooit levensvragen leken te hebben maakte me mega onzeker en blokkeerde me. Het gebrek aan openheid en kwetsbaarheid hield die perfectie in stand. Daarom sta ik nu juist voor openheid en kwetsbaarheid.

    4. Ik wilde vooral mijn vader een plezier doen door een goede baan te vinden omdat ik het idee had dat ik hem anders teleurstelde. Daardoor bleef ik jarenlang functies proberen die me absoluut niet gelukkig maakten. Dat maakte dat ik vooral rationeel te werk ging, en totaal niet vanuit mijn hart kon voelen wat ík nou eigenlijk wilde.

    Wat ik jou graag wil meegeven:

    – Luchtigheid is key. Hoe zwaarder je dingen maakt, hoe meer je in je hoofd gaat zitten, hoe moeilijker het wordt om actie te ondernemen. Je gaat je dan verzetten, afleiding zoeken, je kop in het zand steken. Je hoeft niet NU al een antwoord te hebben op de vraag waarom je hier op aarde bent. Dat komt later, ooit wordt dat wel duidelijk. Ga genieten van het onderweg zijn, want dat is zo’n waardevolle reis die je maakt als mens!

    Stel goede en simpele vragen: wat maakt me blij? Op welke momenten is mijn energie mega hoog? Wat vond je als kind leuk om te doen? Was je creatief? Was je een dromer of een doener? En de belangrijkste: wat zou voor nu een mooie eerste stap zijn?

    Volg je nieuwsgierigheid: ga alles ontdekken waar je ook maar een sprankje enthousiasme voor voelt. Volg een cursus, loop een dagje met iemand mee die volgens jou een super leuke baan heeft, ga als vrijwilliger ergens aan de slag. Verbreed je horizon!

    Volg je pad vanuit JOU. Vanuit je gevoel, vanuit je hart. Niet vanuit de verwachtingen van een ander. Laat wat je ouders van je willen bij hen, laat ze niet hun mislukte dromen (of angsten) op jou projecteren. Het is jouw leven. Het zijn jouw keuzes. Het is jouw verhaal. Welk verhaal wil jij vertellen?

    – Wat ik van Amerikaanse goeroes geleerd heb is dit: je pijn uit het verleden is vaak je gift voor de toekomst. Zoals Oprah zegt: ‘turn your wounds into wisdom.’ Ik denk dat de wereld ook jouw wisdom kan gebruiken.

    Laat je door niemand vertellen dat je met je hobby geen geld zou kunnen verdienen. Als je iets kunt toevoegen aan het leven van anderen, als je een mooie gift hebt, GA ERVOOR. Jij bent uniek. Wat je te geven hebt is uniek. Kom ermee naar buiten!

    Laat het idee varen dat je je leven voor je dertigste op de rit zou moeten hebben. Zo saai. Wat ga je de rest van je leven dan doen?

    Laat het idee ook varen dat iedereen zijn leven ‘op de rit’ heeft behalve jij. Dat is niet zo. Stel eens echte vragen aan mensen die je kent, dichtbij of wat verder weg. Heb open gesprekken. Vaak kom je er dan achter dat iedereen (ook mensen met een passie) worstelt met keuzes, richtingen. Niemand is altijd gelukkig, we zijn alleen heel goed in het hooghouden van een bepaalde standaard/perfectie naar de buitenwereld.

    Haal de druk van je schouders dat je iets MOET vinden wat je gelukkig maakt. Het vind jou vanzelf. Door nieuwsgierigheid, nieuwe dingen proberen, andere richtingen inslaan, door je hart te volgen.

    Een passie is niet perse iets voor het leven. (Denk je dat ik mijn hele leven deze blog zal hebben?) Maak het dus ook niet zo gróót. Je leert, je ontwikkelt je, je groeit. Je ontwikkelt je vaardigheden, je verandert, daarmee veranderen ook je interesses. Dat is leven. We zijn nooit klaar. En dat is goed. Dat is leuk, dat is uitdagend. En ook vrijblijvend, zo kun je nog eens een uitstapje maken zonder dat je weet waar het heengaat.

    Wanneer voel jij je van betekenis? Soms maken we dat hele passie gedoe zo groot dat we voorbij gaan aan de kleine, mooie bijdragen die we elke dag al leveren en die ook echt voor energie en vervulling zorgen. Als je aan iemand geeft, voor iemand klaarstaat, jouw mooie eigenschappen inzet om…

    Het leven is absoluut niet waardeloos zonder het hebben van een bepaalde passie. Ook zonder kun je mooie idealen hebben, dromen waarmaken en een zinvol leven leiden.

    En als laatste wil ik graag deze mooie en inspirerende talk van Elizabeth Gilbert met je delen. Zij verteld in deze talk hoe ze jaren menigten toesprak over het leven van je passie, tot ze realiseerde hoe pijnlijk dit voor mensen is die nog zoekende zijn naar hun passie. Ze geeft je mooie adviezen in deze video!

    Veel liefs x

    Willemijn
    Willemijn

    '29. Recht door zee en oprecht, ambitieus in alles wat ze doet. Geniet intens van: woorden op papier, magische zonsondergangen, sportmomentjes op de vroege ochtend, ontdekken, herinneringen maken en de wereld aan haar voeten.'

  • lekker lezen

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *